Opis postaci cz1.:)

Zacznę od opisu postaci z ostatniego opowiadania postanowiłam go nazwać "Przezwyciężyć zło".
Główna bohaterka nazywa się Blanka i to właśnie od niej zacznę.



Imię:Blanka
Nazwisko:Nowicka.
Lat:16.
Miejsce zamieszkania : brak informacji

Opis wewnętrzny:

 Blanka jest zamkniętą w sobie dziewczyną od śmierci swojej matki.
Boi się z kimkolwiek zaprzyjaźniać bo we wczesnym dzieciństwie dzieci bardzo jej dokuczały, jej podporą w ówczesnym czasie była mama.Jednak przed śmiercią mamy Blanka była radosną dziewczyną pełną życia i energii.Jest ona nieśmiała , ale jak jest potrzeba umie pokazać jak wielkie i waleczne ma serce.Jej zachowanie zmienia się po poznaniu Dominika i Moniki.Jej ojciec był malarzem kiedyś narysował portret Blanki jak wyobraża sobie swoją malutką córeczkę w dorosłym życiu.

Opis zewnętrzny : 

Jest to niska brunetka o jasnej cerze.Waży około 46 kilogramów i ma 164 cm wzrostu.Jest dość szczupła . Oczy ma koloru piwnego , według Dominika są one "złote" .Lubi ubierać się na czarno ale nie wyklucza kolorów.  

Opowiadanko od Yuki:)

Czym jest życie?Przecież nie ważne kim byliśmy i co osiągnęliśmy..Wszyscy kończymy tak samo, umierając.Ostatnim czasem właśnie taką aurą się otaczam, aurą śmierci.W jednym małym momencie straciłam wszystko co było bliskie memu sercu.Zacznę od początku mojej historii , która zmieniła moje życie.
''Ugh dostałam kolejną jedynkę! Już czuję w kościach jak matka będzie na mnie krzyczeć .Znowu ją zawiodłam a przede wszystkim zawiodłam samą siebie.Dotarłam do domu aż się boję jej reakcji.Mój lęk i zły humor zauważyła moja rodzicielka.
-Coś się stało kochanie?
-Nie!Nic..-Podeszła do mnie i mnie objęła.
-A tak poważnie? Co jest?
-Dostałam kolejną jedynkę..
-Znowu?! Czy ty nie umiesz się porządnie nauczyć?!
-A czy ty zawsze musisz po mnie krzyczeć?! w końcu jestem cholernym nieukiem !
-Jak ty do mnie mówisz?!-zaraz po tym mnie spoliczkowała.
Stałam jak słup soli a na moich policzkach pojawiły się łzy.Nie chciałam więcej tam być.Wybiegłam z domu a zaraz za mną wybiegła zrozpaczona mama .Biegłam po ulicy płacząc gdy nagle poczułam jak ktoś spycha mnie z drogi przed nadjeżdżającym samochodem.To była moja mama..auto z całą siłą uderzyło w moją najukochańszą matkę.Potem nie pamiętam co się działo..byłam tak zdezorientowana  , że nie wiedziałam co w okół mnie się dzieje.Opamiętałam się w szpitalu po podaniu leków uspokajających.Moje pierwsze pytanie brzmiało"Co z moją mamą ?!" Kobieta która mnie urodziła i poświęciła mi życie , leży teraz umierająca ze zmiażdżoną czaszką.Lekarze powiedzieli , że nie dają jej zbyt dużych szans na przeżycie. Dwa dni później zmarła.To wszystko było moją winą."
Przez dłuższy czas byłam sama jak palec, mój ojciec się zabił jak miałam ledwie 3 latka.Nie pamiętam go.Niestety z powodu mojej inności i niechęci do integracji zmieniałam miejsce za mieszkania co chwilę ..rodzina się mną wymieniała.Byłam już u 20 krewnych przez ostatnie trzy lata.

Teraz mam 16 lat i  mieszkam z daleką krewną mojej mamy.Może to dziwne , ale bardzo mi ją przypomina.Mieszkam u niej dopiero od 2 miesięcy.Nowe miasto,szkoła, otoczenie..innym słowem nuda.Przerabiałam to już nie jeden raz.Nie mam przyjaciół, bo według mnie są nie potrzebni a po utracie ich zostałabym tylko bardziej zraniona.Wystarczy mi siedzenie samej w ciemnym pokoju jak teraz.Ciocia*bo tak ją nazwam* miała dopiero za 3 h wrócić z pracy.Chociaż jest sobota to ona i tak dużo pracuje.Hm...może ugotuję  jej obiad? Mama nie raz mnie uczyła jak dobrze gotować.Muszę wyjść do sklepu po produkty. Trochę daleko mam sklep ,ale jak pojadę na rowerze to ok.20 minut.Jak powiedziałam tak zrobiłam , trochę się boję bo okolica jest niezbyt ciekawa.Dotarłam na miejsce, rower  zostawiłam przed  sklepem . Nagle usłyszałam czyjeś kroki za mną .

Z racji tego iż nie wiem jaki nadać mu tytuł możecie kierować swoje sugestie w komentarzach :)  Ciąg dalszy nastąpi za niedługo^^                                                                                                                                                                       Pozdrawiam Yuki.